| 13 January 2010
De trade-voor-de-volgende-tien-jaar is een manier om geld te verdienen ... door twee tegenovergestelde waarden die aan uitzonderlijke niveau's noteren te kopen of verkopen. Het is geen speculeren op wat er ZOU KUNNEN gebeuren. Het is meer een gok op het fenomeen dat bekend staat als “regression to the mean.” Dingen die in de gratie zijn hebben de neiging terecht te komen in het hoekje waar de klappen vallen ...
door Bill Bonner - Daily Reckoning
Bethesda, Maryland
Wel, wat was het voor 2009. Wauw!
Nog een fantastisch jaar voor goud. Maar het was ook geen slecht jaar voor aandelen. De NASDAQ steeg 45%. De Dow steeg ongeveer 20%
Zoals wij aan het begin van het jaar geraden hadden, sprongen aandelen omhoog. Wat wij niet geraden hadden, was dat zij zo hoog en zo lang gingen stijgen. Overal ter wereld stegen aandelenmarkten ... en bleven stijgen. Een terugval is niet te vermijden, met een daling als gevolgd. En het is onmogelijk te vertellen hoe erg die terugval zal zijn ... of hoe lang die zal duren.
Maar een kus is nog altijd een kus ... en een terugval is nog altijd terugval. Geen enkele kus blijft eeuwig duren. Dat geldt ook voor een terugval. Als wij vooruit kijken, moeten wij anticiperen op wat zal komen en eindigen ... waarschijnlijk in 2010.
Als je voordeel gehaald heb bij stijging van de aandelenprijzen ... bravo! Verkoop ze nu ... Ja, de stijging zou wel eens kunnen voort duren. Maar het is het risico niet waard.
En hoe staat het met de goudmarkt! Goud is gedurende tien jaar elk jaar gestegen. Het was de zekerste en veiligste plaat voor je geld - met stip.
Betekent dat dat goud zal stijgen in 2010? Betekent dat dat wij bij onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar blijven? Niet om op te scheppen, maar onze trade was een groot succes. Zelfs wij waren verbaasd over het resultaat.
Zoals trouwe Daily Reckoning lezers zich zullen herinneren, verkondigden wij in onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar van 2000: verkoop aandelen, koop goud.
"Het bleek een goed idee te zijn", merkt collega, Merryn Sommerset, op in een recent Financial Times artikel. "In 2000 kon je een ounce goud kopen voor $280 (gemiddelde jaarprijs)? Nu zal het je $1100 kosten. Toen zag Bonner wat de meeste anderen niet zagen. Hij zag de USA niet als een zorgvuldig en slim geleide economie door toenmalig Federal Reserve chairman, Alan Greenspan, en zijn passie voor lage interestvoeten, maar als een gigantische krediet-zeepbel die wachtte om uit elkaar te spatten."
"Hij merkte ook de grote en groeiende overheidsschuld, de handels- en begrotingstekorten en de snel groeiende geldvoorraad als factoren dat op natuurlijke wijze de dollar over de lange termijn in waarde zoud doen dalen. Hij zag ook dekrediet-zeepbel als wereldwijd in plaats als beperkt tot Amerika. Dus was het zinvol voor hem om goud te kopen, het enige geld dat niet uit papier bestaat."
En nu? Wat is de nieuwe trade-voor-de-volgende-tien-jaar? Wel, uw redacteur heeft beslist om de vorige trade niet te herhalen. Goud blijft in onze kern bezittingen, maar niet in onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar. Waarom? Omdat wij denken dat de USA-economie de weg van Japan op gaat.
Japan stortte in 1990 in. Het kwam uit het slop ... en raakte er weer in ... en kwam er weer uit ... en raakte er weer in. In termen van de hoeveelheid vernietigde welvaart - ten minste op papier - was het de grootste ramp in de menselijke geschiedenis. De waarde van vastgoed daalde in bepaalde steden met 87%. De Nikkei-aandelen vielen terug van een top van 39.000 naar ongeveer 7.000 in 2009 ... hun laagste peil in 27 jaar.
Waarom zo'n slechte prestatie? Zoals wij blijven zeggen, als je er echt een zootje van wil maken heb je de steun van de belastingbetaler nodig. De Jappanners gebruikten meer belastingsgeld in een poging de correctie te voorkomen, dan welke andere natie voor hen had gedaan. Het resultaat: de correctie werd uitgesteld, vertraagd, en uitgespreid over meer dan twintig jaar.
En nu kijken USA-economen naar Japan .. niet met argwaan, maar met bewondering. Zij beginnen te geloven dat het Japanse model de juiste methode is ... omdat het wijdverspreide werkloosheid en nog meer miserie voorkomt.
Hier volgt onze beste gok:
Nu de Amerkaanse economie in hetzelfde soort versmachtende proces als Japan gevangen zit, zullen dezelfde soort "remedies" onvermijdelijk worden toegepast ... met min of meer dezelfde resultaten als gevolg.
We slaan deze morgen de details over. Je zult er nog genoeg over horen in de komende dagen, weken en maanden - beloofd!
In de plaats daarvan keren wij terug naar onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar. Er zijn natuurlijk twee kanten aan deze trade. De koop- en de verkoopkant. We hadden geen problemen om dingen te vinden voor aan de verkoopkant. In een verzwkkende periode gaat ongeveer alles naar beneden. Wij konden bij US-aandelen blijven bijvoorbeeld. Zij zullen waarschijnlijk blijven dalen ... net zoals in Japan.
Maar wie weet? US-aandelen hadden juist hun slechtste tien jaren sinds de jaren dertig. Wat zijn de kansen ze nog eens tien slechte jaren kennen? Wij weten het niet. Maar waar wij naar uit kijke voor onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar, voor de verkoopkant, is iets dat juist zijn beste periode van tien jaar achter de rug heeft ... iets dat al zo lang stijgt dat mensen denken dat het zal blijven stijgen ... iets wat iedereen wilt.
Wat past het best bij deze omschrijving? Wel, die dingen die het dichst komen bij US-Treasury-schuld. Opbrengsten zijn naar beneden gegaan (wat betekent, dat de prijs van schuld omhoog zal gaan) sedert 1983. En nu, ondanks een aanbod dat de grafieken schijnt te overstijgen, is de vraag naar kasbons, nooit zo groot geweest. Meer nog ... als onze analyse van de US-economie correct is ... zal het aanbod van overheidsschuldpapier nog vele jaren de lucht blijven inschieten. Tekorten van $ 1 biljoen tot $2 biljoen per jaar zullen algemeen worden.
Hoe lang zal het nog duren eer de markt in overheidsschuldpapier in elkaar stuikt? Hoe lang nog eer er hyperinflatie ontstaat ... of een in faling gaan ... inversteerders naar veiliger oorden jaagt? Wij weten het niet ... maar het lijkt aannemenlijk dat het ergens in de komende tien jaar zal gebeuren.
Dus aan onze verkoopzijde ... zullen wij US-overheidsschuldpapier plaatsen.
Maar wat aan de aankoopzijde? Ach ... dat is iets waar wij het lastig mee hadden. Terwijl veel dingen waarschijnlijk zullen dalen, is er niet veel dat voorbestemd lijkt om te stijgen. Maar laten wij eens gaan kijken wat is in de laatste twintig jaar of langer klop gekregen heeft, verguisd, ongewenst en verworpen is. Wat willen de mensen niet? Waarvan verwachten zij dat het zal dalen ... waarschijnlijk voor altijd?
Maar natuurlijk ... Japanse aandelen!
En wij hebben onze trade-voor-de-volgende-tien-jaar.
Verkoop overheidsschuldpapier / Koop Japanse aandelen.
Gek hé?
Misschien nog zo gek niet. Overheidsschulpapier is in waarde gestegen gedurende de laatste 27 jaar. Japanse aandelen zijn gedaald gedurende de laatste 20 jaar.
Betekent dit dat wij goud opgeven? In het geheel niet. Wij blijven bij goud. Aurus eternis, of iets in die aard. Het gele metaal is wat je koopt als je denkt dat de financiële leiders er een zootje van maken. Daar twijfelen wij weinig aan. Dus blijven wij goud kopen en in bezit houden ... tot het finaciële systeem uit elkaar spat.
Maar goud aan $1100 is zijn prijs. Het is niet goedkoop. Het is de laatste tien jaar gestegen! Op dit prijsniveau is het een verzekering tegen een monetaire katastrofe en speculeren op wanneer en hoe de crash zal komen. Het in bezit hebben én houden en gebruiken om je welvaart te beschermen, is zonder twijfel een waardevolle beslissing.
Maar de trade-voor-de-volgende-tien-jaar is een manier om geld te verdienen ... door twee tegenovergestelde waarden die aan uitzonderlijke niveau's noteren te kopen of verkopen. Het is geen speculeren op wat er ZOU KUNNEN gebeuren. Het is meer een gok op het fenomeen dat bekend staat als “regression to the mean.” Dingen die in de gratie zijn hebben de neiging terecht te komen in het hoekje waar de klappen vallen ...
Als wij juist zijn, zal, over tien jaar, de meest gegeerde investering van 2009 - overheidsschuldpapier - uit de mode zijn. aan de andere kant zal de meest verguisde investering van 2009 - Japanse aandelen - iedereen verrassen door tekenen van leven te geven.
In elk geval is er weinig risico mee gemoeid. Wat zijn de kansen dat overheidsschuldpapier nog zal stijgen in waarde? Wat zijn de kansen dat de Japanse aandelen zullen dalen? Natuurlijk weten wij dat niet ... dingen die uit de gratie zijn, kunnen nog meer uit de gratie geraken. Maar wij rekenen er op dat de tijd raad zal brengen. En wij hopen dat wij lang genoeg leven om te kunnen zeggen, "wij hadden het toch gezegd."
Best wishes for 2010!
Regards,
Bill Bonner
for The Daily Reckoning