| 06 March 2010
There are no translations available.
Zegt de sergeant tegen zijn soldaten: Mensen, ik heb slecht nieuws en goed nieuws. Het slechte nieuws is dat wij drieduizend zakjes met zand moeten vullen tegen morgenavond. Het goede nieuws is dat er genoeg zand in voorraad is.
Zegt Bernake tegen Obama: Mijnheer de President (hij moet toch beleefd blijven tegen de president) ik heb slecht nieuws en goed nieuws. Het slechte nieuws is dat wij de zakken van drieduizend kleine banken moeten vullen met dollars tegen eind dit jaar, het goede nieuws is dat er dollars genoeg zijn.
Ik hoop dat je even gelachen heb met de twee versies van deze grap. Want zo lijkt tegenwoordig iedereen te reageren. De sergeant schijnt niet te beseffen dat de soldaten en hijzelf heel hard zullen moeten werken om de zandzakjes gevuld te krijgen. Bernake en Obama schijnen niet te beseffen dat de gewone man in de straat en zijzelf heel hard zullen moeten werken om die dollarzakken (dit keer geen verkleinwoord) gevuld te krijgen.
De grap vertelt niets over de reactie van de soldaten. De gewone man lijkt eerder te reageren zoals die winkelier in London tijdens de tweede wereldoorlog. Hij hing, na het zoveelste bombardement, zijn bordje terug op met de mededeling: “business as usual”.
Misschien is dat de enige juiste reactie, er gewoon het beste van maken en de rest zoveel als mogelijk negeren. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je als een struisvogel je kop in het zand moet steken. Dat wil zeggen dat je je zoveel mogelijk aan past aan de nieuwe situatie en voort doet. Voor mij is dat op financieel vlak je aandelen afschermen en je beducht zijn voor geldontwaarding. Het zal nog geen stom idee geweest zijn van Buffets zoon om een boerderij te kopen met zijn dollars op voorraad.