| 10 December 2009
Voel je het ook? In de lucht. Het zweeft rond, het besmettelijke idee 'goud'. De attitude naar goud is in een paar maanden tijd misschien geen 180, maar zeker 90 graden gedraaid. Waar het vorig jaar nog was "goud, k'heb nog altijd zoiets liggen van vroeger" of "goud is al veel teveel gestegen" is het nu "goud, mja misschien".
undefined
Roland Vandamme had het erover in zijn nieuwsbrief. Hij schrijft echt schitterend. Ik kan zijn nieuwsbrief ten stelligste aanraden. Elke week een mooie gele brief dat je in je canapé kan lezen en doorgeven aan familie en vrienden. T'is wel een kostelijk grapke, 250 euro per jaar. Maar hij is echt goed. Hij ziet het van ver allemaal komen. En die 250 euro is een lachertje ten opzichte van de pijnlijke beurs avonturen waar we allen vertrouwd mee zijn. Roland Vandamme heeft visie. Eigenlijk hebben we geluk dat er iemand in onze taal leeft dat zo goed is want ik vind hem beter als Marc Faber, Hugh Hendry of Mike Shedlock. Dit omdat hij duidelijk is. Hij is niet zoals Marc Faber die wel zeer goed voorspelt, maar je in alle richtingen stuurt, of Jim Rogers, die je regelrecht in de afgrond begeleid met zijn chinese aandelen en hot commodities.
Vandamme heeft de moed van zijn portefeuille te publiceren, waar - zijn - geld in zit. Jim Rogers doet dat wijselijk niet. Marc Faber spijtig genoeg ook niet. Want advies is 1 ding, maar wat doe je met je eigen portefeuille? Wat koop je werkelijk? En wat verkoop je werkelijk? En in welke verhouding staat dat tot de rest van de portefeuille? En vooral, wat is jouw resultaat van dit jaar en van alle jaren ervoor? Allemaal zaken waar je het raden naar hebt bij de meeste soms zelfs zeer goede markt voorspellers.
Deze week schrijft hij in zijn nieuwsbrief "Drie stappen naar de waarheid":
"De weg naar de waarheid verloopt volgens Schopenhauer in drie stadia. Eerst wordt ermee gelachen. Vervolgens wordt men kwaad en vijandig. In het laatste stadium wordt de waarheid afgedaan als vanzelfsprekend. Het ging in casu over goud. Een abonnee vertelt me dat zijn bankier na zijn zoveelste aankoop en zijn zoveelste order om goud te kopen, kwaad werd. Je moet het zo zien. Bankiers hebben gedecimeerde portefeuilles gezien. Ze hebben goede huisvader aandelen zien ontploffen. Ze hebben complexe producten moeten promoten die ze niet goed kunnen uitleggen, die de mist zijn in gegaan, die geen notering hebben, en nauwelijks kunnen worden geliquideerd. En dan zagen ze een wijsneus die gouden Napoleons bestelde, en na veel zoeken konden ze het order uitvoeren, om de klant een plezier te doen, om niet te zeggen uit compassie. Jaren later zien ze dat de klant geld heeft verdiend, terwijl zij hebben verloren, zwaar verloren, en ze begrijpen het langs geen kanten. Ze worden kwaad en de woede is eigenlijk pure frustratie. Dit is Schopenhauer fase II. Fase 3 is voor binnen enkele jaren." - Roland vandamme
Als ik zijn teksten lees moet ik altijd lachen. Kostelijk amusement zijn ze.
En niet enkel zijn praatjes zijn leuk, hij zet het resultaat wel degelijk neer. En nog geen beetje. In 2008, 9 procent verloren. Zijn eerste jaar met verlies sinds de portefeuille is gepubliceerd vanaf 2000. 9 procent verliezen is een topprestatie in een jaar waarin de miljarden als sneeuw voor de zon wegsmelten. Hij zit nog steeds met 378% winst sinds 2000 en maakt zich de minste zorgen voor 2009. Hij is klaar voor de strijd!
Opmerkelijk is dat hij de rest van zijn aandelen er ook begint uit te schoppen. Begin 2008 zat al 60% van zijn portefeuille in fysiek goud. Midden 2008 heeft hij dat opgetrokken tot 80% van zijn portefeuille, een briljante zet bleek later. Ik heb een paar maand de portefeuille niet gevolgd maar wat blijkt nu, hij staat al op 90% fysiek. Straffer nog, het beetje aandelen dat hij nog heeft bouwt hij verder af, en met name edelmetaal mijnbedrijven zoals bv NovaGold, een aanrader deze maand van Marc Faber, kickt hij er gewoon uit!
Al deze acties zijn maar te verklaren vanuit 1 mentaliteit. Roland Vandamme is een 'value investor', in de zin dat hij ziet waar de massa naartoe zal gaan, maar als het niet doet wat hij verwacht, namelijk omhoog, dan gaat het eruit. Streng, maar correct lijkt me. Enkel zo kom je tot zijn resultaten.
Vanuit dat standpunt is er inderdaad geen enkele reden om goudmijnaandelen te kopen maar ze eerder van de hand te doen, want het was
Als je dan toch jezelf laat brainwashen, laat het dan niet door de 'economen' van KanaalZ of KBC beleggersbrieven gebeuren. Tast eens diep in de buidel en bestel Vandamme zijn nieuwsbrief.
Of beter nog, zet je kapitaal gewoon om in goud, want dat is wat hij u elke week zal duidelijk maken. Maar ja, ben jij daar klaar voor? Indien nee, bestel de brieven.
Terug naar de gold fever. Het is inderdaad opmerkelijk dat de mensen hun mentaliteit naar goud toe zo snel aan het veranderen is. 'Goud, mja, misschien' wil zeggen dat ze het nog niet kopen, maar ze denken er al aan. Nog niet genoeg om hun triestige aandeel portefeuille om te switchen in stevig goud. Maar wel genoeg voor als ze nog eens wat geld hebben dan maar eens goud te kopen in plaats van die kutaandelen! Met andere woorden, het feestje is begonnen! De grootste strijd is gestreden. Enkel de actie van de mensen moet nog komen, maar die staat al in de sterren geschreven.
Met deze kennis en inzichten zie je dat goud het laagste risico inhoudt en je nu met veel meer zekerheid goud kan kopen dan vorig jaar. Toen stond de massa nog zeer kritisch, zelfs vijandig ten opzichte van goud. Dat is eruit. Maar de prijs is nog zo goed als dezelfde als vorig jaar, 10% meer. In vergelijking met de beurs of vastgoed laten we zeggen gestegen met 30%-40%. En als we streng zijn rekenen we vanaf 2000, het begin van de nieuwe bull markt in goud, en dan zitten we op +/- 200%.
Dergelijke grote mentaliteit verschuivingen zorgen er niet voor dat de nieuwe geprefereerde eigendomsklasse 10%, of 30% of 200% omhoog gaat, dergelijke mentaliteit verschuivingen zorgen ervoor dat de nieuwe eigendomsklasse 1000% omhoog gaat. Ja, 1000%, dat is 2 nullen erbij. Niet verdubbelen maar vertienvoudigen. Net zoals de beurs dat bij ons gedaan heeft van 1980 tot 2000, of de beurs in Japan van 1980 tot 1989, of de beurs van China van 1998 tot 2007, of vastgoed bij ons van 1950 tot 1980, of grondstoffen van 1970 tot 1980 en weer van 2000 tot 2008. 1000% is geen uitzondering in een 'bull' markt maar eerder de regel.
In een deflationistische depressie moet het natuurlijk geen 10 keer meer waard worden. Als de rest 10 keer minder waard wordt is het ook goed. Als ik 10 keer meer kan kopen hoor je mij niet klagen.